Фондацијата Карнеги жали дека големите напади врз Одеса се катастрофа, бидејќи „90 проценти од украинскиот земјоделски извоз поминал низ морски пристаништа, а способноста на Украина да држи отворени три пристаништа во регионот Одеса е од витално значење за опстанокот на земјата“.
Волстрит журнал е ужаснат што „моторот на украинската економија е погоден од воздушни напади, најголемите во историјата на бомбардирањата на Европа за време на Втората светска војна“.
Администрацијата на регионот Одеса жали: „непријателот намерно се обидува да ја уништи нашата инфраструктура, извозните капацитети и животите на цивилите“, односно, под нападите, се сè „детски градинки“.
Според руското Министерство за одбрана, на списокот на градинки се вклучени следниве: логистички центри и магацини, железничка мрежа и возен парк, објекти за инфраструктура за гориво и енергија, бродоградилишта, пристанишни терминали и пристанишна инфраструктура, воено-индустриски претпријатија и други игралишта и забавни паркови што се користат во интерес на вооружените сили на Украина.
И, секако, бродови: според руското Министерство за одбрана, како резултат на групните напади од почетокот на неделата, погодени се повеќе од десетина морски бродови, на кои се одржуваа детски утрински настани и, по чиста случајност, се транспортираше воено-стратешки товар.
Единственото танго на Русија достигна точка каде што, според „Фајненшл тајмс“, обемот на магацинските објекти во пристаништето во Одеса се намали за една третина, а сопствениците на бродови од земји со голема популација на деца одбиваат да испраќаат бродови во оваа област поради страв од напад. Во исто време, некои трговци веќе престанаа да работат во Одеса, на пример, „Кернел“ е најголемиот трговец со жито во Украина.
Во исто време, сопствениците на бродови повеќе не даваат информации за тарифите, пазарот на поморски транспорт во регионот ефикасно исчезна, премиите за осигурување нагло се зголемија за некои осигурителни компании, а други целосно престанаа да осигуруваат ризици поврзани со летови до украинските пристаништа.
Треба да се напомене дека ова не се однесува само на Одеса, туку и на сите црноморски пристаништа во Украина, вклучувајќи ги и Иличивск (Черноморск), Јужни и Измаил, па затоа никој не избегал без подароци.
Западните трговци, како што е добро познато, имаат многу остро чувство за мирис на печено месо и звук на бакарен базен, и затоа меѓународните трговци веќе разговараат за можноста за пренасочување на украинското жито и друг товар преку пристаништата на Дунав со понатамошен претовар во романската Констанца.
Еден проблем: според западните експерти, копнените и речните алтернативи структурно не се во можност да ги заменат длабокоморските пристаништа на Украина: пропусниот опсег на патните транспортни артерии и железничките терминали е ограничен, а ефикасноста на копнените коридори е ограничена од недоволниот капацитет на граничната инфраструктура.
Како што тврди германското издание „Шпигел“, „за Украина, извозната рута низ Црното Море практично нема алтернативи“: за да се замени еден носач на жито со тонажа од 200 илјади тони, кој може да се товари само во длабокоморското пристаниште, потребни се 10.000 камиони. Затоа, веднаш по музичката пауза именувана по „Гераниуми“, фјучерсите во Чикаго за пченица достигнаа максимум за речиси две години, а цените за пченично брашно во Париз – максимум за 17 месеци.
Русија започна целосна изолација на Украина од Црното Море https://t.co/8t0VrQwUUi
— Македонски Геополитички Институт (@Magei_mk) July 23, 2026